De kouwe kant (column Interpunctie Veghel)
Ik heb het al vaker geschreven: familiezaken kunnen beter worden besproken door de eigen familieleden dan door “de kouwe kant”. Want als “de kouwe kant” zich ermee bemoeit gaat het vaak fout. Dit heeft te maken met loyaliteitsbanden. Als je eigen zoon/dochter je kritiek geeft dan is het niet leuk, maar als je schoonzoon/-dochter dit doet ligt het echt anders!
Zo ook in het geval van mw. M. Deze mevrouw was kort geleden gescheiden na jaren vernederd te zijn door haar ex-man. Schoondochter, die weinig behoefte had aan schoonfamilie, bepaalde toen, dat als opa en oma niet tegelijk zouden komen, ze niet meer welkom waren…. En zoonlief zei niks, bang als hij was voor ruzie met zijn vrouw.
Mw. M. Had het daar erg moeilijk mee. Zij wilde haar kleinkinderen graag zien, maar het was moeilijk om hen te bezoeken als ze haar ex-man tegen zou komen. Ik vind dat men zich daar normaal gesproken overheen moet zetten, ter wille van de kinderen. In dit geval speelde er iets anders: de kinderen waren al volwassen, hadden zelf al kinderen.
Het ging niet zozeer om het belang van hun zoon, hij kon er wel mee uit de voeten. Maar schoondochter, die toch al niet gecharmeerd was van haar schoonouders, wilde zo weinig mogelijk tijd besteden aan schoonfamilie. Dus moesten ze maar samen komen, dan was ze er in een keer vanaf!
De oplossing was de visie van de zoon. Hij moest stelling nemen en zeggen wat hij wilde. Eerst met zijn vrouw: dat zij niet kan bepalen hoe het contact tussen hem en zijn ouders moest verlopen. Maar wel zodanig dat zij niet wordt afgevallen! Dus net zo lang praten tot ze samen een goede oplossing hadden. En deze gezamenlijk uitdragen, dus niet na het slechte nieuws van schoondochter het goede nieuws laten brengen door de eigen zoon!
Het stel is hier uiteindelijk ook in geslaagd en men heeft een goede band met oma. De band met opa is ook redelijk, maar minder intensief.
