bericht verwijderd. link bestaat niet meer.

Mark D. Toen de jongeheer Mark stierf, kwam de hele stad Zutphen op zijn Crematie. Toen hij nog leefde was hij een taaie doorbijter die alles wilde regelen voor de werkeloze medemens, Mark werkte op het Gewestelijk Arbeidsbureau, al waar hij iedere langdurige werkloze doorstuurde naar een instituut, dat moest onderzoeken of hij doorverwezen kon worden naar de Sociale Werkplaats, om zodoende afgeschreven te worden van de lange lijst van werkzoekende. Onder de crematie bezoekers waren personen die hem graag mochten, meest zijn collega's van zijn werk. Zutphen, 30 oktober 1989. Deze dag is voor zover ik me kan herinneren de merkwaardigste dag van mijn leven, omdat ik me nog duidelijk de gebeurtenissen kan herinneren, zal ik proberen ze voor U op papier te zetten. Eerst zal ik U mijn naam vertellen, Nico de Goede, ik ben 35 jaar oud, ben gezond en nog nooit ziek geweest. Goed ik geef toe, dat ik heel erg zenuwachtig was . Waarom zegt U dat ik gek ben , Mark? De coma periode had mijn zintuigen gescherpt, niet vernietigd of afgestompt. En vooral mijn gehoor was uiterst scherp. Ik hoor alle geluiden op aarde en in de hemel! Ik zie ook vele dingen in de mensheid. Hoe kan ik dan voor gek worden verklaard door hem? Luister en ervaar zelf hoe rustig en ontspannen ik U mijn verhaal kan vertellen. Ik kan U helaas niet vertellen hoe het idee voor het eerst in mijn hoofd kwam. Maar toen het er eenmaal was achtervolgde het me dag en nacht. Er was geen sprake van haat gevoelens! Ik hield van hem als van mijn medemens. Zijn werk liet mij onverschillig, ik denk dat het zijn manier van werken was. Ja, dat was het volgens mij! Hij had de houding van een dictator, iemand die wel even tegen je zou zeggen wat je verkeerd deed. Wanneer ik naar hem keek of met hem sprak kreeg ik zo'n merkwaardig gevoel, alsof hij me helemaal op wilde zuigen in zijn gedachtewereld. Zo kwam ik langzaam maar zeker tot het idee om hem te negeren en daarna te doden. Luister goed! U meent dat ik gek ben? Gekken weten niet wat ze doen. U had mij toen moeten zien, dan merkte U hoe slim en behoedzaam ik te werk ging. Ik had hem een week lang genegeerd voordat ik hem doodde en mijn leven eindelijk van hem verloste. De laatste nacht was ik heel erg voorzichtig bij het openen van zijn slaapkamer deur. Nog nooit had ik zo'n ontzettende minachting voor hem als die nacht en merkte verbaast, tot wat ik toen allemaal in staat was met hem te doen. Mijn triomfantelijke gevoelens kon ik nauwelijks de baas blijven. Denk U zich eens in, dat ik heel zachtjes en voorzichtig de slaapkamer deur open aan het duwen was, en hij had geen flauw idee dat ik zo dicht bij hem was. Ik moest in mezelf lachen, bij dit idee, misschien hoorde hij me omdat hij zich plotseling bewoog. Nu denkt U waarschijnlijk dat ik geschrokken wegliep, maar dat is niet waar. In zijn slaapkamer was het donker, waardoor ik wist dat hij de deur niet zien kon, en ging dus langzaam en voorzichtig verder om de slaapkamer deur open te duwen. Mijn hoofd was al binnen, ik wilde net mijn zaklamp aan doen, toen de slaapkamerdeur zachtjes kraakte waardoor hij omhoog schoot en riep: wie is daar? Ik verroerde me niet en hield me onzichtbaar voor hem. Een dik uur bewoog ik me niet en merkte er ook niets van dat hij alweer in zijn bed was gaan liggen. Hij zat rechtop en luisterde ingespannen of hij misschien iets verdachts hoorde. Na dat lange uur hoorde ik gekerm en wist dat, dat gekerm was, van iemand die doodsbang was. Geen gekerm van pijn of verdriet, het was het zachte gekerm dat opstijgt uit het diepst van iemands ziel, als de spanning te groot wordt. Ik kende dit geluid heel erg goed. Regelmatig en op een vast tijdstip, vroeg in de ochtend, als de hele mensheid nog slaapt is het uit mijn eigen hart gekomen en heeft door het vreselijke geluid, de angst die in mij was, nog erger gemaakt. Ik herkende dit geluid. Ik wist wat hij doormaakte, en had ergens toch wel een beetje medelijden met hem. Natuurlijk wist ik dat hij wakker had gezeten, al die tijd, vanaf het ogenblik toen hij dacht een geluid gehoord te hebben. Vanaf dat ene ogenblik was zijn spanning groter geworden. Hij probeerde om zich zelf wijs te maken, dat deze intense spanning ongegrond was, maar dit was hem niet gelukt. Het is de wind die rond het huis waait, hij had zichzelf proberen tot rust te manen. Het had niet geholpen omdat de dood hem wilde halen, en zijn zwarte schaduw voor hem uit had geduwd, om het slachtoffer te omhullen. Het was de dodelijke invloed, van die schaduw, die hem onrustig maakte. Al zag of voelde hij hem niet. Na een lange tijd geduldig en ontspannen gewacht te hebben, zonder dat ik gehoord had dat hij was gaan liggen, besloot ik om de zaklamp te laten gloeien. Ik deed hem aan, U kunt zich niet voorstellen hoe voorzichtig, totdat de slaapkamer zwak verlicht werd, en ik zijn bed kon zien. Hij keek me aan, en ik werd razend, toen ik dat zag! Ik kreeg weer het gevoel, alsof hij iets uit mij wilde zuigen, of in me wilde kruipen. Ik beheerste me, en bleef hem doodstil aan staan kijken. Ik probeerde me van dit gevoel te bevrijden, door ergens anders aan te denken, en al die tijd zag ik zijn vastberaden ogen. De angst van hem moest ontzettend zijn, hij wist echt niet meer hoe hij naar mij moest kijken. Ik heb U verteld dat ik zenuwachtig was, en dat was ik zeker! En nu, in deze vreselijke stilte en spanning van zijn slaapkamer, maakte het eigenaardige gevoel, mij bijna radeloos van angst. Ik wist niet meer wat ik doen moest. Blijven staan en de spanning en angst hoger op laten lopen voor hem! Of even ongemerkt vertrekken, zoals ik ook gekomen was. Ik koos voor het laatste, en verliet hem, achterlatend in zijn angstige onwetendheid. Eenmaal buiten gekomen, haalde ik opgelucht adem en keek opgelucht naar de koude sterrenhemel, voordat ik mijn fiets pakte en langzaam terug naar mijn woning reed. Gelukkig had ik me nog net op tijd bedacht, en had geen moord op mijn geweten, waar ik uiteraard wel mee zou kunnen leven! Het lot had anders voor mij bepaald. Trillend van angst, zat hij badend in zijn zweet te luisteren of hij het geluid kon horen, voordat hij aarzelend zijn bed uit kwam, en naar het knopje toeliep waarmee het licht ging branden. Het nachtlampje dat ging branden verlichte zijn kamer slechts een beetje, maar voldoende, zodat hij alles goed kon zien. Zorgvuldig en zeer precies controleerde hij alles en kon uiteraard niets vinden wat hem verdacht voorkwam.Sloffend liep hij weer terug naar zijn bed en kroop erin, de verlichting liet hij branden, omdat de schrik er nog goed inzat en probeerde zijn slaap weer te hervatten. Het lukte hem niet meer omdat hij telkens als hij zich wilde ontspannen, rillingen over zijn rug liepen, onbegrijpelijk lag hij onrustig te kijken naar de schaduw tegen het plafond zonder in slaap te vallen. Buiten werd het al schemerig, de zon kwam langzaam maar zeker boven de mistige horizon, toen hij vermoeit en uitgeput zijn bed uitstapte om naar de badkamer te gaan om daar een glas leidingwater te halen. Een smerige smaak had hij, waarschijnlijk van verschrikkelijke angst die hij deze nacht gehad heeft! In zijn mond vanuit zijn maag kwam brandend maagzuur omhoog, daarom graaide hij in zijn medicijnkast naar een maag tablet, en deed deze met trillende hand in zijn mond met de hoop dat daardoor de smerige smaak en het brandende maagzuur zouden ophouden. Het glas, stond voor de spiegel, en hij draaide de kraan open pakte snel het glas om dat onder de straal leiding water te houden. En toen het glas bijna vol was draaide hij de kraan dicht, uit zuinigheid om geen water te verspillen, omdat dat kostbaar zou zijn. Voorzichtig bracht hij het glas leidingwater naar zijn lippen, het voelde heerlijk koel op zijn warme lippen, en hij dronk het snel op om de maag tablet door te spoelen naar zijn opstandige maag. Het koude water voelde hij door zijn keel gaan, en dit gevoel gaf hem enkele seconden ontspanning, kort daarop volgde de pijn! Het leek alsof zijn strottenhoofd en zijn ingewanden in brand stonden en zijn maag kromp ineen en veroorzaakte een ontzettende maagpijn. Nogmaals vulde hij het glas met water, en dronk dat gulzig op, om de pijn in zijn lichaam te verlichten. Maar het tegendeel gebeurde, de pijn werd erger en hij strompelde terug naar zijn slaapkamer om weer terug in zijn bed te komen. Zijn ingewanden en zijn strottenhoofd smolten als sneeuw voor de zon, halverwege zijn slopende tocht om weer in zijn bed te komen, zakte hij neer. Terwijl zijn maag in elkaar kromp en zijn hele borstkas open lag. De armen en benen lagen dicht tegen elkaar, en op de plaats waar zijn borstkas gezeten had, lag alleen nog een borstkas waarvan zwarte damp kwam, alsof ze ook gingen verdwijnen net zoals zijn andere ingewanden en zijn strottenhoofd. Een uur later werd er gebeld aan de voordeur, die ik vergeten was goed te sluiten, en de bezoeker liep na een tijdje gewacht te hebben naar binnen, zoekend naar Mark omdat hij met hem mee wilde rijden naar het werk. En de bezoeker, een collega, vond hem vlak voor de slaapkamerdeur liggend op de grond. Eerst besefte hij het niet, omdat hij deze persoon niet kende, en hij gruwelde van afschuw toen hij dat hoopje mens daar zag liggen. Alleen benen, armen en heupen kon hij herkennen, verder was er niets te zien, het stonk naar een af ander chemisch middel. Een bijtend zuur, omdat er in de vloer ook al gaten verschenen, waarvan een smerige zwarte damp omhoog kwam. In de rechterhand van het slachtoffer ontdekte de bezoeker een glas, dat ook langzaam aan het oplossen was, door het stinkende chemische zuur en uit de badkamer kwam een misselijk makende stank. Voorzichtig liep de bezoeker naar de badkamer, en opende langzaam en voorzichtig de half gesloten deur, en zag dat de wastafel onder de kraan verdwenen was, en dat er ook op die plaats een groot gat in de vloer kwam. De bezoeker braakte en verliet haastig de woning om bij de volgende telefooncel de politie en ziekenauto te waarschuwen. Het politie onderzoek is nog steeds gaande! En er is nog geen antwoord gevonden op de vraag, hoe het chemische zuur, in het drinkwater terecht gekomen is? Misschien is er bij het waterbedrijf een fout gemaakt of zijn ze gewoon vergeten het drinkwater te reinigen. Of weten ze helemaal niet dat het drinkwater zo erg, zelf dodelijk, verontreinigd was, al deze vragen houden de bevolking bezig, die aarzelend de waterkraan opendraaien, om het water te drinken. Hoelang duurt het nog voordat het drinkwater, een eerste levens behoefte, de mens volledig uit zal roeien omdat het massaal vergiftigd is door chemische middelen . Ik werd wakker en hoorde gegil op straat en keek verbaast door het raam naar buiten om te zien wat er aan de hand was. Brakende mensen, vooral ouderen, liepen door de straten naar de dicht bijzijnde eerste hulp post, alwaar ze medicijnen hoopte te vinden die hun afhielp van de ontzettende pijn in hun borstkas en hun maag. Sirenes van talloze ziekenauto's, ook te hulp geroepen uit de nabij gelegen gemeenten, namen de plaats over van de stilte en de rust die hier in dit stadje langs de IJssel op andere dagen gelden . Wat gebeurde er toch allemaal: dacht ik! De herinnering van de laatste nacht zat nog vers in mijn geheugen, ik hoopte dat dat niet de reden zou zijn, van de chaos die er nu hier heerste. De kraan, die ik open gedraaid had om me te wassen en tanden te poetsen stroomde nog steeds, omdat ik nieuwsgierig door al dat lawaai naar het raam gelopen was, in de wastafel was inmiddels een gat gebrand door het water en de zwarte damp steeg ervan af. Staande voor het raam werd ik een beetje duizelig en merkte dat het stonk bij mij in huis, onwetend waar dat vandaan kwam draaide ik me om en liep naar de badkamer om me te gaan wassen omdat ik me daarvan misschien beter zou gaan voelen. De badkamer deur stond half geopend en ik liep naar binnen, de rillingen liepen over mijn rug en ik werd lijkbleek, toen ik zag wat er met mijn wastafel gebeurd was, het water stroomde door het ontstane gat op de badkamer vloer en de zwarte damp kwam ervan af. Het ademhalen werd moeilijker en ik verliet snel de badkamer, gelukkig lagen mijn kleren in de woonkamer, die ik snel aantrok om daarna naar buiten te gaan, om me door de politie te laten informeren wat er aan de hand was. Buiten gekomen struikelde ik bijna over een vrouw die bij mij voor de deur lag te kreunen. En algauw werd het me duidelijk dat er iets niet in orde was met het drinkwater. De vrouw kreunde en zei met moeite: het drinkwater is vergiftigd! Waarschuw de andere dat ze het niet gebruiken. Ik schrok, het drinkwater vergiftigt?? Haastig en ontzettend zenuwachtig liep ik naar de woning waar ik deze laatste nacht, hem in doodsangst achtergelaten had, om te zien wat er van hem geworden was. Voor zijn woning stond een zwarte begrafenisstoet te wachten, tot de zwarte kist met het lijk, in de daarvoor bestemde ruimte geduwd was. En met strak getrokken gezichten liepen, de in het, zwart geklede bestuurder en bijrijder naar voren om achter het stuur plaats te nemen. Eerbiedig en een beetje minachtend stond ik daarna te kijken. Eigen schuld, dacht ik! Misschien is het zo wel beter, omdat je nu niemand meer pijn kan doen of kan vernederen. Op zijn crematie was bijna iedereen uit Zutphen, iedereen met gemengde gevoelens, de meeste wilde zeker weten dat hij dood was en waren daarom gekomen. Een klein aantal was hier om hem de laatste groet te brengen. Ik stond er ook, en wist voor 100% zeker dat het waar was, hij was dood. Ook had ik, en deelde ik het verdriet van het kleine aantal mensen dat hier stond. Hij was immers ook maar een mens. Net zoals de andere slachtoffers van deze drinkwater ramp, welke gelukkig niet gestorven waren, maar opgenomen in verschillende ziekenhuizen in de omgeving van Zutphen, leed ik. Misschien ben ik toch wel schuld aan het overlijden van hem, en is door mijn toedoen mijn droom, de situatie voor hem verslechterd en is daardoor het drinkwater bij hem dodelijk geweest. Ik weet het niet! O, ja dood wenste ik hem, maar niet op deze manier. Ik haatte hem, en minachtte hem en wachtte geduldig op het ogenblik waarop hij niet meer verder wist, net zoals de vele werkzoekende, en dat hij dan ook bij iemand aan zou moeten kloppen om hulp te vragen voor zijn moeilijkheden en problemen. En dan kwam hij misschien net zo iemand tegen als hijzelf, die hem kleineerde en beledigde, door te zeggen dat hij alles verkeerd deed. Hem daarna ook door verwees naar een instituut om van hem af te zijn en hem niet meer te hoeven helpen met werk zoeken. Ergens was ik blij dat het allemaal zo gegaan was. De oorzaak van de vergiftiging van het drinkwater weten we nou nog niet, misschien was het een gebeurtenis die de mensheid tot nadenken moet zetten bij het drinken van leidingwater, omdat dat verontreinigd wordt door de giflozingen van de vele industrieën. Het leven gaat door, en na de crematie, ging iedereen weer terug naar zijn of haar eigen problemen, ik ook, een paar maanden later had ik werk bij de WSW. Einde.

mogelijk herken je personen.

In een overvolle St. Jozefkerk nam pastoor J. Kortstee afscheid als priester. Hij was hier in Enschede 10 jaar als priester verbonden aan de St. Jacobuskerk. Er waren rond 600 mensen die hem allemaal nog een handje gaven. Ieder persoon 10 seconde handjeschudden bleek te weinig voor de meesten en vandaar dat de genodigden in de pastorie (enkele 10 tallen) zichzelf nog even moesten vermaken met een kopje koffie enz. Het begon om 10.00 met de dienst en eindigde rond 14.30.

tja ,laat lichaam en geest maar weer eens samenwerken.

hier mooi te zien bij de afgezaagde bomen in de zuiderstraat ,de jaarringen hoe oud zijn de bomen?

Whaahaa goeie dobre piskaah van de verwaalde schapen onderweg naar morgen zeker goed voor 100 cliks

Middelburg- Afgelopen nacht rond 01.30 uur is, tijdens een controle op het groene woud in middelburg, een 35-jarige vlissingse automobilist aangehouden. Hij moest een blaastest ondergaan en hem werd gevraagd zijn rijbewijs en legitimatiebewijs te tonen. De man bleek onder invloed van alcohol te verkeren en was niet in het bezit van een rijbewijs en een legitimatiebewijs. Verder was hij in het bezit van verdovende middelen. De man is ingesloten.

Vlissingen- Zondag rond 19.00 uur is op de koningsweg in vlissingen een 22-jarige motorrijder uit oost souburg gevallen. De man is met onbekende verwondingen naar het ziekenhuis vervoerd. Zijn passagiere raakte niet gewond.